We hebben de toekomst gekoloniseerd, de leefwereld van toekomstige generaties uitgebuit. Hoe kunnen we goede voorouders zijn? Hoe kunnen we de toekomst dichterbij brengen?

Geïnspireerd door Black Quantum Futurism (Moor Mother/Rasheedah Phillips), The Good Ancestor (Roman Krznaric), The Long Now en concepten van niet lineaire en diepe tijd, heeft het Octet componisten uitgenodigd om een stuk te schrijven voor acht cello’s en hun eigen stem. Een concert met live cello’s en opgenomen stemmen – onzichtbaar, maar indringend nabij – afkomstig uit de toekomst, het verleden of het heden. Een dialoog tussen de verschillende stemmen, een mozaïek van verschillende temporaliteiten en chronotopen als gezamenlijke oefening in het luisteren naar andere generaties.